Yaşamın ilk 2 yılındaki şeker tüketimi etkisini 70 yıl sonra bile gösterebilir

İngiltere’de 1951‑1956 yılları arasında doğan 64.000’den fazla kişinin sağlık verileri incelenerek, İkinci Dünya Savaşı sonrası 1953’te kaldırılan şeker karnesinin uzun vadeli etkileri araştırıldı. Araştırmacılar, “ilk bin gün” olarak tanımladıkları anne karnından çocuğun ikinci yaşına kadar olan dönemde şeker tüketiminin azalmasının, yaşamın ilerleyen yirminci yıllarında kanser ve yaşlanma üzerindeki etkilerini ortaya koydu. Bu dönemde şeker kısıtlaması gören bireylerin meme, prostat, karaciğer, rektum ve akciğer kanserinde daha düşük oranlar gösterdi; karaciğer kanseri 69 % oranında, meme kanseri ise 36 % oranında azaldı.

Biyolojik yaşlanma göstergeleri incelendiğinde, şeker kısıtlaması gören grubun yaklaşık 2,2 yıl daha yavaş yaşlanması ve granzyme B proteini seviyelerinin düşmesi tespit edildi. Bu farklar, şeker karnesinin sona ermesinden hemen sonra değil, onlarca yıl sonra ortaya çıktı. Çalışma, erken çocukluk dönemindeki şeker tüketiminin uzun vadeli sağlık sonuçlarını etkileyebileceğini gösteriyor.

Ayrıca, erken dönemde şeker kısıtlaması gören bireylerin 50 yaşına geldiğinde daha az şeker tükettiği, genel olarak daha az yemek yediği ve daha sağlıklı, çeşitli bir beslenme düzenine sahip olduğu bulundu. Araştırmacılar, bu durumu metabolik ve bağışıklık sisteminin gelişimi ile çocuklukta tat tercihlerinin şekillenmesi olarak açıklamaya çalıştı. Çalışma, çocukların hiç şeker tüketmemesi gerektiği anlamına gelmemekte, yaşamın ilk 1000 günündeki şeker tüketiminin uzun vadede sağlık ve beslenme alışkanlıklarını etkileyebileceğini ortaya koymaktadır.